Maandag kregen we het geheel onverwachte bericht dat Blondi geopeerd moest worden.
We zijn al vanaf november bezig met haar oren. Ze had aan beide oren een bacterie die Pseudonomas heet. Een bacterie die amper te bestrijden is. Maar na 5 maanden en zeker 4 maanden faculteit Utrecht hadden we het onder controle. We moesten na 3 weken terug komen.
En eigenlijk was ik al zo positief dat ik de papieren van de verzekering en alles al had opgeruimd.
Het kwam goed en we kregen goed nieuws. Dat was mijn insteek.
Helaas viel dat tegen en was rechts, voor haar, de leasies (wondjes) weer terug gekomen...
En wat dat betekende? Een operatie, een zware operatie.
Woensdag is ze uiteindelijk geopereerd en donderdag mochten we haar goddank weer ophalen. Wat voelde ik me leeg en alleen, ondanks Koda en Willem...
De foto hierboven kan je het niet heel goed zien, maar haar linker kant vanaf net achter haar oor tot een stuk na het oor is het weggeschoren.
Haar oor is nu helemaal dicht en ze is nu dus doof. Iets waar zij, maar ook wij aan moeten wennen.
Helaas word de wond wel een stuk dikker, dus we hebben de arts weer gebeld en we moeten vanmiddag weer terug.
Al met al kom ik amper aan haken toe en als ik even kan zitten dan doe ik dat ook liever... Ik ben ontzettend moe van al het zorgen, maar ik doe het met liefde voor haar.
Sorry dat jullie geen mooie wolletjes en projectjes zien.. Het is allemaal even moeilijk..
